کوهستان پاک

گاهی وقتا از خونه میزنی بیرون اما کسی رو نداری که بری پیشش و پا میزاری به سمتی که تنها راهه با این که کلی خطر داره اما آغوشش بازه

چه زمستون و چه بهار آماده است که قدم برداری و منتظره

کوه تنها و تنها و تنها کسیه که منتظرته بعد از پدر و مادرت.

زندگی ذره کاهیست

که کوهش کردیم

زندگی نام نکویی ست

که خارش کردیم

زندگی نیست بجز نم نم باران بهار

زندگی نیست بجز دیدن یار

زندگی نیست بجز عشق

بجز حرف محبت به کسی

ورنه هر خار و خسی

زندگی کرده بسی

زندگی تجربه تلخ فراوان دارد

دو سه تا کوچه و پس کوچه و اندازه یک عمر بیابان دارد

ما چه کردیم و چه خواهیم کرد در این فرصت کم ...