سبلان

سبلان (تلفط نام در ترکی آذربایجانی: ساوالان، در تالشی: سفلون)، از کوه‌های مرتفع ایران است که در شمال غرب این کشور و در اردبیل قرار دارد. سبلان سومین قله بلند ایران (پس از دماوند و علم کوه) و یک کوه آتشفشانی غیرفعال است. ارتفاع قله این کوه ۴۸۱۱ متر است و در بالای قله آن دریاچه کوچکی قرار دارد. سبلان به خاطر آبگرم‌های طبیعی دامنه کوه، طبیعت تابستانی زیبا و ژیست اسکی آن مورد توجه گردشگران است.

 

کوه سبلان در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی مشکین شهرواقع است. این کوه در طول جغرافیایی ۴۷ درجه و ۵۰ دقیقه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۸ درجه و ۱۷ دقیقه شمالی قرار گرفته‌است. برای این کوه عظیم ۶۰ کیلومتر طول و ۴۵ کیلومتر پهنا تخمین می‌زنندو سطحی که به وسیله آن در آذربایجان قرار گرفته نزدیک به ۶۰۰۰ کیلومتر مربع است.

کوهستان سبلان به طور کلی سه قله معروف دارد، قله بزرگ آن به سلطان مشهور است و دو قله دیگر آن به هرم و کسری مشهورند. کوه سبلان از مجموعه‌ای از ارتفاعات متعدد تشکیل شده که به موازات ارسباران ولی اندکی در شرق آن کشیده شده‌است. امتداد آن شرقی–غربی است و از شرق و شمال و جنوب کوهی به نام قوشه داغ آنرا به رشته کوه ارسباران متصل می‌کند. در جنوب آن کوه  بزقوش ، که از سمت جنوب غربی به کوهستان سهند مربوط است، کشیده شده‌است.

قسمت شرقی کوه سبلان به قله آتشفشان سبلان که در بلندای ۴۸۱۱ متری قرار دارد، منتهی می‌شود. تمام قله‌های سبلان در همهٔ ایام سال پوشیده از یخ و برف‌های دائمی هستند.

در جبهه غربی قله سلطان و در کنار جانپناه، سنگی به شکل عقاب به نام قارتال (در ترکی آذربایجان به معنی عقاب) قراردارد که در طول زمان به نماد سبلان تبدیل شده‌است.این قطعه سنگ به شکل عقابی است که نشسته و سر را به سوی شرق چرخانده‌است.

کوهنوردی در صعود به قله سبلان از جبهه اصلی (شمالی) ساده بوده و کوهنوردان معمولی به راحتی صعود تابستانه را در چند ساعت (صبح تا ظهر) انجام می‌دهند. جبهه جنوبی سخت‌ترین راه صعود به این قله می‌باشد که از سنگ‌های بزرگ تشکیل شده‌است.

کروکی مسیر

 

زمستان و بهار

Peru

با تشکر فراوان از آقای نوحی استاد بزرگم

به نام خالق کوه ها
پیمایش مسیر طالقان به تنکابن در تاریخ 13-14-15/3/1390
در ادامه اجرای برنامه های نیمسال اول گروه کوهنوردی سندان شهرستان خرّم دره بعد از برگزاری جلسه و انجام هماهنگی های لازم 12 نفر (آقایان جلال نوحی "سرپرست برنامه" ، شهرام شریفی،ناصر رضایی ،محسن بیگلر ، احمد محمودی ، حمید نصیری،جلیل چراغی ، هومن جوادی "مهمان برنامه " ، هادی عزیزی و خانم ها نجاتی نژاد ، لطفی ، اسدی) ساعت 6:30 بوسیله مینی بوس از خرّم دره به سمت طالقان حرکت نمودیم.
برای رسیدنن به طالقان باید از اتوبان قزوین – تهران به سمت خروجی زیاران – طالقان (سمت شمال) حرکت کرد. بعد از رسیدن به شهرک (مرکز زیاران) به سمت شرق و طالقان بالا ادامه مسیر میدهیم. از شهرک تا پراچان حدود یک ساعت با مینی بوس و پس از عبور از روستاهای دیزابن و خیکان به روستای پراچان میرسیم . تا پراچان مسیر آسفالته و بسیار مناسب می باشد.ساعت 11 بعد از پیاده شدن از مینی بوس و بستن کوله ها از راهی که در امتداد رودخانه به سمت شمال می باشد حرکت را آغاز کردیم. این راه حدود دو ساعت طول میکشد و در فصول غیر بارندگی  امکان استفاده از وسیله نقلیه تا قسمت اعظمی از راه وجود دارد . در مسیر بعد از گذشتن از دو آب اول که مناسب صعود زمستانی به میش چال می باشد . به دو آب دوم می رسیم که می بایست از آب گذشت. (بعلت زیاد بودن آب باید احتیاط را رعایت میکردیم ) ساعت 13 بعد از عبور از رودخانه جهت خوردن نهار و خشک کردن لباس ها توقف نمودیم. ساعت 14 با پشت سر گذاشتن یک شیب تقریبا تند و از مسیر پاکوب ادامه مسیر دادیم تا به دروازه سنگی رسیدیم ، که نشانه خوبی جهت درست ادامه دادن می باشد.پاکوب را ادامه داده و بعد از عبور از منطقه موسوم به پیاز چال به دمچه میرسیم (حدودابعد از عبور از رودخانه تا دمچه 2 ساعت فاصله دارد). دمچه محل مناسبی جهت برپایی کمپ بوده و گروه های مختلف جهت شبمانی در منطقه بودند. (دمچه  محلی سرسبز  سرد "بدلیل وجود یخچال های متعدد"، پر آب ، دارای دو آبشار زیبا ، محلی مناسب جهت شب مانی که ابتدای گردنه هزار چم میباشد ، این گردنه مسیر دستیابی به گردون  کوه و علم کوه می باشد). مانیز در محلی که عشایر جهت برپایی چادر ها آماده نموده اند چادر زدیم.
روز دوم ساعت 7 بعد از جمع کردن چادر ها و مرتب نمودن کوله ها باید از یخچال های با شیب بسیار  عبور می کردیم .ساعت 10:30 به گردنه رسیدیم (به استناد گفته یکی از اهالی گردنه گبر چال) "* برای رسیدن به گردنه گبر چال ، ابتدا می بایست در مسیر گردنه هزار چم حرکت نمود و بعد از رسیدن به چشمه هزار دشت بسمت غرب یا چپ مسیر تراورس نمود و پس از عبور با احتیاط از یخچال و برفچال ها به گردنه گبر چال رسید. " در گردنه 2 پاکوب وجود دارد که یکی به سمت قله گردون کوه میرود و دیگری که مسیر حرکت ما نیز بود ، پس از عبور از یخچال های شمالی مشچ چال که شیب بسیار تندی نیز داشت و عبور از آنها مستلزم آشنایی با فنون برف و یخ  میباشد با شیب تند به کف دره یا یخچال ها و ابتدای دره سه هزار می رسد ( کوه هایی همچون گردون کوه ، ناز و کهار ، خرسان  دیده می شوند).بعد از عبور از گردنه و رسیدن به ابتدای دره سه هزار راه پاکوب در جهت شمال و سمت راست رود خانه قرار دارد که بسیار مشخص می باشد .  ساعت 13:30در منطقه بسیار زیبا کنار رودخانه جهت خوردن نهار توقف کردیم . ساعت 14 حرکت کردیم به سمت آب گرم که16 به منطقه آبگرم میرسیم که یک آبگرم طبیعی بوده و در سمت چپ رودخانه قرار دارد، برای دست یابی به آبگرم می بایست از رود خانه عبور کرد.پایین تر از آب گرم راه پاکوب با عبور از رودخانه به سمت چپ رود تغییر می یابد.
"** آبگرم : حفره داخل سنگ بسیار مفرح و خستگی زدا ، دارای دو حفره مجزا می باشد."
برای شب مانی اطراف آبگرم و هم با طی 1 ساعت به نزدیکی میان رود میرسیم که محلی مناسب تر بدلیل سبکتر شدن مسیرروز سوم می باشد. بعد از حدود نیم ساعت که از آب گرم خارج شدیم به میان رود میرسیم . میان رود ابتدای هف خوان ، تخت سلیمان و مسیری مناسب جهت صعود به این قله ها می باشد
روز سوم ساعت 7 بعد از جمع کردن چادرها و خوردن صبحانه برنامه را ادامه دادیم . از میان رود راه کاملا مشرف به درجان می باشد.
راه کاملا مناسب و ماشین رو تا درجان وجود دارد . ما پیاده ادامه دادیم ، پس از عبور از روستای شهرستان و روستای سیرن به سمت یوج حرکت کردیم "قبل از روستای یوج دو راهی سلج انبار قرار دارد که به سمت الموت می رود". بعد از روستای یوج به روستای قاضی محله رسیدم و ساعت 11 سوار نیسان شدیم و تا پایان جاده خاکی رفتیم.ساعت 11:40 سوار مینی بوس شدیم و از مناظر زیبای دره سه هزار ، جنگل ها ، رودخانه ، لذت بردیم (البته زباله  هایی که مردم ریخته بودند و این زیبایی را .....)
آخرمسیر  روستا قلعه گردن – بخش خرم آباد و مرکز شهر تنکابن بود بعد از شنا در دریا و استراحت ساعت 15 به سمت خرّم دره بازگشتیم.
جهت کسب اطلاعات بیشتر با شماره 09122422922 جلال نوحی تماس حاصل نمایید.

                                                                                                               گروه کوهنوردی سندان خرّم دره