شرایط جنگی
کوهنورد زمانی که پا به کوه میزاره از همه دلبستگی های شهری و مدرن دل میکنه و پا به کوه، جنگل و کویر میزاره تا زمانی که تو این محیط هستش با تمام وجودش به کوه عشق میورزه به گل ها نگاه میکنه، به درختا عشق میورزه حیوانات رو با مهربانی نگاه میکنه و لذت میبره، بجز پاکوب پا جایی نمیزاره مه خدایی نکردی گیاهی یا جانداری رو بی جان نکنه..... تنها یادگاری که با خودش میبره خاطره اون سفر هستش و تنها یادگاری که بجا میزاره محبتی هست که به اون طبیعت داره......
اما حالا تو شرایط جنگی و بمباران
با بی محبتی تمام از جامعه و مدرنیته باید پناه برد به کوه، کوهستانی که شبانه روز به یادش بودی و باهاش زندگی کردی، کوهستانی که جونتو براش میدی و کلی به خطر میافتی برای رسیدن بهش
عشقی که تو این جنگ میفهمی یک طرفه است و از حضورت خوشنود نمیشه
تمام تلاشم رو میکنم که تموم نشه اما ظاهرا قبل از این که حتی من متوجه بشم تموم شده
اینجاست که باید بشینی و از پشت شیشه ماشینت به مسیر نگاه کنی و تمام خاطراتت ذو مرور کنی
و گاهی صعود کننده هایی رو ببینی که فارغ از این که تو چقدر عاشق کوه هستی دارن لذت میبرن، عشق بازی میکنن، گل ها را لگد میکنند و کلی آسیب میزنن .....
بله تو بمان با جنگ و خاطرات تلخ
خدا حافظی
خداحافظی آمادگی می خواهد
روزی آماده می شویم که خداحافظی کنیم. خداحافظی با هر چه و هر کس که به آن بیشتر عشق ورزیدیم بیشتر از خودمان، آن روز احتمالاً روز شادی نخواهد بود اما قطعاً روز بزرگتر شدن ما خواهد بود روزی که ارزش آدم درونمان را می بینیم. دیگر راضی با آدم های درگیر رفتن نخواهیم شد با آدم هایی نصفه و نیمه در رابطه، چون آن روز دل مان نمی آید آدم درونمان را کمتر دوست بداریم و به کم راضیش کنیم آن روز مقابل تمام سختی های زندگی می ایستیم و دست آدم درونمان را می گیریم و آرام زمزمه می کنیم "من هستم، با هم رد می شویم من تو را بیشتر از اشتباهاتت دوست دارم من کنار تو هستم" اگر بیشتر از این که به خودمان عشق بورزیم به دیگران عشق بورزیم روزی غمگین و آشفته خواهی می شد. این نظریه شکست خورده ای است. سالهاست آدم ها این را امتحان می کنند اما زودتر از آنچه فکر می کنند ناامیدی را تجربه می کنند برای آدم درونمان به دنبال آغوش نگردیم، او قبل از تمام این جستجوها آغوش دارد قبل از تمام این دست و پا زدن ها او ما را دارد کنارش که بایستیم او قدرت پیدا می کند از اشتباهاتش نترسید، در خداحافظی ها گیر نکنید و از تجربه های جدید فرا نکنید کنارش که بایستیم او احساس بی پناهی نخواهد کرد و همچنین بی نیازی کیفیت رابطه های ما را تغییر می دهد
چرخ برهم زنم ار غیر مرادم گردد